Nostalgische klanken uit Frankrijk: Barbara

Als klein kind kwam ik met Franse muziek ik aanraking via mijn ouders. Destijds was de Franse zangeres buiten haar eigen land populair geworden met het nummer “Götingen”. Mijn ouders zijn toen naar een optreden geweest hier in de plaatselijke schouwburg. Van Deze zangeres kocht mijn vader toen een paar platen. Over wie heb ik het eigenlijk? Over de beroemde Barbara. Zo is ze bekend zonder andere voor of achter namen. Het was een Franse schone die pas in 1961 grote bekendheid kreeg terwijl ze in 1930 geboren was. Deze indrukwekkende dame met zwart omlijnde ogen en kleurgelijke haren had een prachtige manier van zingen.

Deze manier van zingen en haar immer zwarte kledij maakte haar een karakteristieke verschijning op het podium. Ook heeft ze een aantal overtuigende filmrollen gespeeld. Geïnspireerd door Charles Trenet  en Juliette Greco is Barbara aan het schrijven gegaan. Ze heeft echter een compleet eigen stijl qua muziek en manier van zingen.

Ik kan amper een woord Frans verstaan maar ik was als kind van een jaar of 9 gepakt door de manier van zingen, de stem en de melodie in de muziek. Ik kon werkelijk in de muziek kruipen en helemaal in de sfeer zitten qua emotie. Stiekem pakte ik de platen van mijn vader en draaide ze op mijn kamertje. Het mooie is dat dit effect van haar muziek nooit verdwenen is en nog steeds het zelfde sfeertje bij me teweeg brengt.

Het is overduidelijk muziek uit Frankrijk met o.a. accordeon wat zo’n typisch sfeertje geeft in de muziek. In haar muziek zit een geweldige melancholie die ik eigenlijk bij geen enkele andere artiest terug hoor op deze manier. En die sfeer in de muziek heeft me in één keer letterlijk gepakt.

Mijn vrouw, echter, moest sterk aan Barbara wennen. Dat snap ik wel want de muziek van haar brengt je geen vrolijkheid. Het heeft altijd iets triests en ik draai het eigenlijk nooit in de zomer. Dat vind ik er ook het mooie aan. Het heeft een sfeer de voor mij te maken heeft met herfst en vergankelijkheid. Daar wordt niet iedereen gelijk enthousiast van.  Maar ik vind het juist geweldig om daar bij tijd en wijlen helemaal in weg te zakken met een wijntje en het haardvuur aan.  Mijn vrouw weet dat uiteindelijk ook te waarderen, mede door de prachtige tonale samenklanken van haar stem met de muziek.

Dus als ik aan herfst denk en lekker binnen zitten met een glaasje bij het haardvuur dan hoor ik in gedachte de muziek van Barbara er bij. Ben je in voor melancholische muziek die prachtig vertolkt wordt met zang en instrumenten dan moet je zeker eens bij Jaap op zoek naar een plaatje.  Barbara heeft mijn leven werkelijk verrijkt!