Vakantie 2011
Het zit er weer op. En we hebben een mooie vakantie gehad. We zijn op een zaterdag, om 5 uur in de ochtend vertrokken naar Bretagne. Onderweg regende het heel veel en dat vertraagde de tocht. Ook betalen bij de peage was geen pretje. Eén maal moest ik een half uur in de rij staan om uiteindelijk 1.20 euro af te rekenen. Maar goed uiteindelijk waren we op tijd bij onze Gite.
Dat zag er goed uit allemaal. Rustig gelegen in een mooie omgeving. Een dorpje met 800 inwoners waar we uiteindelijk nog bekendheid verwierven ook. Bij de Gite ontdekten we tijdens de rondleiding van Stephane (eigenaar) dat er twee paarden waren, een hoop geiten, kippen, eenden, ganzen enz. Dat was een klapper voor de kinderen. Een extra cadeautje dus. Het weer was er Bretons uiteraard. Een wolkje, meerdere wolkjes, Eén eindeloze wolk. Maar ook veel zon, zeker wanneer je de rest van de vakantieoorden bekeek. We hebben dus goed weer gehad. Geen enkele dag was verregend. Het kon wel een tot een uur of drie wat bewolkt zijn maar dan kon het tot ver in de avond prachtig weer zijn.
Buiten dat is Bretagne een prachtige streek, het heeft van alles te bieden op het gebied van natuurlijks schoon. Bossen en velden, en vooral een mooie kuststreek. Veel havenplaatsjes die leuke markten hebben en waar een gezellige sfeer hangt. Vriendelijke mensen. Dat is niet overal in Frankrijk zo. En er moet veel toerisme zijn maar dat is niet bijzonder opvallend.
Mijn ouders zijn een week langs geweest en dat was zeer gezellig. Het is waardevol om met de kleine samenstelling in de familie die er nog is samen te genieten. Mijn ouders zijn inmiddels 81 maar gelukkig staat ze niets in de weg om nog gezellig mee te doen.
Uiteraard is de verleiding in Frankrijk groet op het gebied van eten en drinken dus dat ging dit jaar prima. Waar ik, met mijn vader, enorm van genoten heb is de Oesters uit de baai van Paimpol. Die zijn een waar feest samen met een glaasje Muscadet sur Lie.
Ook is er op mijn verjaardag een dierbaar bevriend stel lans geweest die ook nog een week gebleven zijn. Daar hebben we enorme lol mee gehad. Uiteindelijk hebben we met de eigenaars (Stephane en Patricia) op het wedstrijdterrein in het dorp Petanque leren spelen. Het verschil met Jue de Boules is mij nog steeds niet duidelijk maar gezellig was het zeker.
Stephane is voorzitter van de plaatselijke en zeer actieve Petanque vereniging waar zelfs de burgemeester een museum over in gericht heeft. Uiteraard is één van de positieve bijkomstigheden het Cafebezoek naderhand. De eigenaar van de plaatselijke Bergerie- restaurant is penningmeester van de Petanque vereniging dus bij hem is het dan ook te doen. Er was een keer een voorvalletje bij onze Gite met en hengst en een merrie. Ik ben er zelf niet bij geweest maar mijn dochter van 13 was erg onder de indruk en mijn vader had het over een sex spektakel dus het laat zich raden. Alleen was dat niet een geplande actie. Mijn dochter was namelijk met de merrie aan het longeren. Blijkbaar wond dat de hengst op die met gestrekte sabel, door het schrikdraad heen de merrie besprong. En dat ging met indrukwekkend veel geweld gepaard. En zodoende had mijn dochter er weer een ervaring bij.
Deze actie is wel in het dorp over de tong gegaan want we werden daarna met een brede lach begroet.
Na thuiskomst moest ik nog even een griep verwerken. Met 40 graden koorts kom je weer even in een andere wereld. Ook dat is weer bestreden en we zijn weer met veel plezier aan het werk.